20 października rodzina augustiańska obchodzi wspomnienie św. Magdaleny z Nagasaki, dziewicy i męczennicy, należącej do Trzeciego Zakonu św. Augustyna. Ta młoda Japonka, żyjąca w XVII wieku, w czasach brutalnych prześladowań chrześcijan, stała się niezwykłym przykładem wiary, odwagi i wierności Chrystusowi. Choć zginęła w wieku zaledwie około 24 lat, jej życie pozostaje inspiracją dla całej rodziny augustiańskiej.
Święci i błogosławieni augustiańscy: Magdalena z Nagasaki
Autor: o. Liam T. O’Doherty OSA
Proboszcz parafii św. Augustyna w Sasaoce, Fukuoka, Japonia
Niezależnie od tego, czy określa się ich mianem augustianów świeckich, augustianów żyjących w świecie czy członków Trzeciego Zakonu Augustiańskiego, ta gałąź rodziny augustiańskiej ma długą i bogatą tradycję. Miałem zaszczyt być bezpośrednio lub pośrednio związany ze wspólnotami świeckich augustianów w Troy w stanie Nowy Jork, Topece w stanie Kansas, Nagasaki w Japonii oraz Bryn Mawr w Pensylwanii.
Jako misjonarz augustiański w Japonii uważam św. Magdalenę z Nagasaki za fascynującą postać w historii działalności naszego Zakonu w tym kraju.
Urodziła się około 1610 roku, kiedy wrogość władz wobec katolicyzmu zaczynała narastać. Gdy miała 10 lat, jej rodzice ponieśli śmierć męczeńską za wiarę chrześcijańską. Odwaga i wiara jej rodziców w obliczu męczeństwa zachęciły ją do poświęcenia się Jezusowi Chrystusowi.
Magdalenę pociągała duchowość augustiańska, którą reprezentowali dwaj hiszpańscy zakonnicy, Franciszek od Jezusa i Wincenty od św. Antoniego, należący do ruchu rekolektów w Zakonie św. Augustyna. Augustianie rekolekci stali się niezależnym zakonem żebrzącym w ramach rodziny augustiańskiej w 1912 roku, jednak na początku XVII wieku stanowili jeszcze ruch reformy wewnątrz większego Zakonu. Magdalena współpracowała z nimi jako tłumaczka i katechetka.
Kiedy miała około 15 lat, zakonnicy przyjęli Magdalenę do Trzeciego Zakonu św. Augustyna, czyli jako tercjarkę. Od tego momentu jej oficjalnym strojem była prosta tunika i pasek tercjarki, a ona sama często oddawała się modlitwie, czytaniu książek religijnych i pracy apostolskiej.
Były to trudne czasy. Prześladowania chrześcijan stawały się coraz bardziej systematyczne i okrutne. Magdalena uczyła dzieci katechizmu i prosiła portugalskich kupców o jałmużnę dla ubogich.
W 1629 roku wraz z ojcami Franciszkiem i Wincentym oraz kilkuset innymi chrześcijanami schroniła się w górach otaczających Nagasaki. W listopadzie tego samego roku obaj misjonarze zostali schwytani. Magdalena pozostała w ukryciu, znosząc cierpienia i trudności z pogodą ducha. Współwyznawcom wpajała odwagę, aby pozostali niezłomni w wierze, i dodawała otuchy tym, którzy z powodu słabości lub braku wiedzy wyrzekli się Chrystusa. Odwiedzała chorych, chrzciła nowo narodzone dzieci i dla każdego miała słowo zachęty.
W 1632 roku ojcowie Franciszek i Wincenty, jej duchowi opiekunowie, zostali spaleni żywcem. Następnie zwróciła się do o. Jordana od św. Szczepana, dominikanina. Dominikanie również kierują się Regułą św. Augustyna.
Widząc częste przypadki odstępstwa od wiary wśród chrześcijan przerażonych torturami, którym byli poddawani, i pragnąc na zawsze pozostać zjednoczona z Chrystusem, Magdalena postanowiła przeciwstawić się władzom prześladującym chrześcijan.
Ubrana w habit tercjarki, we wrześniu 1634 roku stawiła się przed urzędnikami. Miała przy sobie niewielki pakunek z książkami religijnymi, służącymi do modlitwy i czytania w więzieniu. Ani obietnice korzystnego małżeństwa, ani tortury nie zdołały złamać jej woli.
Na początku października została poddana torturze zwanej ana-tsurushi (dosłownie „zawieszenie nad dołem”). Zawieszono ją za stopy, z głową i klatką piersiową umieszczonymi w dole wykopanym w ziemi. Dno dołu wypełnione było cuchnącymi nieczystościami. Oprawcy często przykrywali otwory deskami, przez co oddychanie stawało się jeszcze trudniejsze.
Ta odważna młoda kobieta wzywała imion Jezusa i Maryi podczas swojej męki oraz śpiewała hymny ku czci Pana. Przez trzynaście dni znosiła te cierpienia, aż pewnej nocy ulewny deszcz zalał dół i męczennica utonęła. Oprawcy spalili jej ciało, a prochy rozsypali w morzu, aby chrześcijanie nie mogli zachować żadnych jej relikwii.
Została beatyfikowana w 1981 roku, a 18 października 1987 roku kanonizowana przez papieża św. Jana Pawła II. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 20 października.
W ciągu 35 lat obecności Zakonu w Japonii na początku XVII wieku śmierć męczeńską poniosło 24 zakonników, a także niezliczona liczba świeckich, których nazwiska są znane – 57 członków Trzeciego Zakonu oraz 47 członków Arcybractwa Paska (innej grupy świeckich związanych z zakonnikami) oddało życie za Chrystusa.
Źródło: o. Liam T. O’Doherty OSA, „Magdalena of Nagasaki”, The Augustinian Magazine, Spring 2026, s. 32–33.
